Urlopy pracownicze

Najbardziej znanym urlopem przysługującym pracownikowi jest urlop  wypoczynkowy. Poza nim  istnieją jeszcze inne rodzaje urlopów, które stosuje się w wyjątkowych okolicznościach. Urlopy te mają charakter szczególny – są wykorzystywane wyłącznie wówczas, gdy pracownika zmusza do tego sytuacja życiowa.

 

Urlop bezpłatny

To urlop, którego  celem nie jest regeneracja sił pracownika, ale zwolnienie go od świadczeń pracy. W trakcie jego trwania pracownik nie otrzymuje wynagrodzenia, ale nadal przysługują mu niektóre prawa pracownicze, ponieważ pozostaje on w zatrudnieniu. W związku z tym,  pracodawca w tym okresie nie może mu wypowiedzieć umowy o pracę, gdyż realizacja tej umowy na jakiś czas zostaje zawieszona.

Istnieją dwa rodzaje urlopów bezpłatnych:

  1. określony w art. 174 § 1 Kodeksu pracy zgodnie, z którym pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego na dowolny cel,

  2. wynikający z art. 1741 § 1 Kodeksu pracy, kiedy za zgodą pracownika wyrażoną na piśmie pracodawca udziela pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami.

Urlopu bezpłatnego nie wlicza się do stażu pracy i stażu urlopowego. Wyjątek stanowi przypadek, gdy pracodawca za zgodą pracownika udziela mu urlopu bezpłatnego w celu wykonywania obowiązków służbowych w innym zakładzie pracy przez okres zawarty w porozumieniu między firmami, to urlop ten wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy.

Jeśli urlop bezpłatny trwa dłużej niż 30 dni, wówczas o cały okres jego trwania zmniejsza się wymiar urlopu wypoczynkowego.

Jeśli urlop bezpłatny trwa dłużej niż 3 miesiące, pracodawca zastrzega sobie prawo do odwołania z niego pracownika z ważnych przyczyn.

Pracownik powinien złożyć wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego, ale nie musi podawać przyczyn swojej decyzji, jednak jego udzielenie lub odmowa udzielenia zależy wyłącznie od woli pracodawcy. Wniosek ten przechowuje się w części B akt osobowych pracownika.

Udzielenie pracownikowi urlopu bezpłatnego z inicjatywy zakładu pracy i bez pisemnego wniosku pracownika o udzielenie takiego urlopu jest w świetle prawa bezskuteczne (wyrok Sądu Apelacyjnego z 15 października 1996 r. III AUa 34/96, OSA z 1997 r. nr 10, poz. 35). Pracodawca nie może samowolnie skierować pracownika na urlop bezpłatny. W przypadku gdyby pracodawca zmusił pracownika do skorzystania z takiego urlopu, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie przestojowe.


Urlop okolicznościowy

Ten urlop przysługuje pracownikowi w związku z zaistniałą ważną okolicznością. Urlop musi zostać wykorzystany w okresie występowania tego wydarzenia i pracodawca ma prawo odrzucić wniosek, jeśli urlop nie obejmuje tego okresu. W czasie jego trwania zatrudniony otrzymuje wynagrodzenie. Pracownik w takiej sytuacji zobligowany jest do złożenia odpowiednio udokumentowanego wniosku, np. dołączenie do niego aktu urodzenia czy aktu małżeństwa.

Urlop okolicznościowy jest krótkotrwały i jego długość zależy od istotności wydarzenia i powiązań rodzinnych (stopień pokrewieństwa z osobą, której dotyczy dana okoliczność):

  • Własny ślub – urlop w wymiarze 2 dni.

  • Narodziny dziecka – urlop w wymiarze 2 dni.

  • Ślub dziecka – urlop w wymiarze 1 dnia.

  • Śmierć oraz pogrzeb matki, ojca, macochy, ojczyma, małżonka, dziecka – urlop w wymiarze 2 dni.

  • Śmierć oraz pogrzeb brata, siostry, dziadka, babci, teścia, teściowej lub innej osoby, która była na utrzymaniu pracownika albo pod jego bezpośrednią opieką – urlop w wymiarze 1 dnia.


Urlop na żądanie

Każdemu pracownikowi w ciągu roku kalendarzowego przysługuje prawo do urlopu na żądanie, którego długość wynosi maksymalnie 4 dni. Urlop ten można wykorzystać jednorazowo lub pojedynczo w dowolnych odstępach czasowych.

Urlop na żądanie jest częścią urlopu wypoczynkowego, dlatego też wykorzystuje się go w ramach wymiaru podstawowego – 20 lub 26 dni. Pracownik może z niego skorzystać, dopiero gdy posiada prawo do urlopu wypoczynkowego.

Chęć skorzystania z urlopu na żądanie pracownik musi zgłosić najpóźniej w dniu jego rozpoczęcia. Forma powiadomienia pracodawcy jest dowolna – można to zrobić telefonicznie, drogą elektroniczną, kurierem, za pośrednictwem innej osoby. Urlopu na żądanie nie planuje się z wyprzedzeniem. Co do zasady, powinien zostać przyznany pracownikowi w terminie przez niego wskazanym, jednakże w szczególnych okolicznościach pracodawca ma prawo odmówić jego udzielenia.

Z urlopu na żądanie można skorzystać w dowolnym czasie, nawet podczas okresu wypowiedzenia

Pula niewykorzystanego urlopu na żądanie w danym roku nie przechodzi na rok kolejny


Opieka nad dzieckiem

Zgodnie z art. 188 Kodeksu pracy każdemu pracownikowi bez względu na jego płeć, który wychowuje dziecko do 14. roku życia, przysługuje prawo do 16 godzin lub 2 dni płatnego zwolnienia od pracy. Rodzic, składając pierwszy wniosek o udzielenie tego urlopu, musi zadeklarować, czy zamierza skorzystać z niego w dniach, czy w godzinach.

Zwolnienie to nie jest zależne od urlopu wypoczynkowego i nie pomniejsza go. Są to dodatkowe dwa dni ponad standardowy 20- czy 26- dniowy wymiar urlopu.

Rodzice mają prawo do podziału pomiędzy siebie opieki – każdy z nich może wykorzystać 1 dzie, ale nie powinna to być taka sama data. 


Urlop ojcowski

Do jego wykorzystania uprawniony jest wyłącznie ojciec dziecka. Nie może przenieść prawa do wykorzystania go na matkę. Pracodawca może go udzielić po otrzymaniu odpowiedniego wniosku, nie później niż 7 dni przed jego rozpoczęciem.

 Wymiar urlopu jest stały i wynosi 14 dni, przy czym można go podzielić na dwie równe części. Pracownik traci do niego prawo po ukończeniu przez dziecko 24. miesiąca życia.


Urlop macierzyński

Celem tego typu urlopu jest przede wszystkim ochrona zdrowia kobiety w ciąży, zapewnienie jej warunków do odbycia prawidłowego porodu, regeneracji sił po nim oraz do sprawowania opieki nad dzieckiem w pierwszym okresie jego życia. Wymiar urlopu macierzyńskiego wynosi:

  • 20 tygodni przy urodzeniu jednego dziecka podczas jednego porodu,

  • 31 tygodni w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie,

  • 33 tygodnie po urodzeniu trojga dzieci,

  • 35 tygodni – czworga dzieci,

  • 37 tygodni – pięciorga i więcej dzieci.

Część urlopu może zostać wykorzystana 6 tygodni przed porodem. Do urlopu macierzyńskiego ma prawo pracownica, która urodziła dziecko lub przyjęła je na wychowanie i wystąpiła z wnioskiem przysposobienia go oraz pracownik – ojciec wychowujący swoje lub adoptowane dziecko.

Matka dziecka uprawniona jest do przekazania części urlopu macierzyńskiego ojcu po upływie:

  • 14 tygodni po porodzie,

  • 8 tygodniach po porodzie, jeśli nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji.

W razie śmierci matki pozostała część urlopu macierzyńskiego przechodzi na ojca dziecka. Zgon w trakcie porodu powoduje przejęcie całości urlopu przez ojca dziecka.


Urlop rodzicielski

Po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego osoba ubezpieczona nabywa prawo do urlopu rodzicielskiego. Jego wymiar także zależny jest od liczby urodzonych przy jednym porodzie dzieci i wynosi:

  • 32 tygodnie w przypadku urodzenia jednego dziecka

  • 34 tygodnie, gdy urodzi się więcej niż jedno dziecko.

Pracownik musi pamiętać, że aby skorzystać z takiego urlopu, należy najpierw złożyć odpowiedni wniosek. Z urlopu rodzicielskiego mogą korzystać oboje rodzice jednocześnie. Istnieje możliwość wybrania go w maksymalnie 4 częściach, nie później niż do ukończenia przez dziecko 6 lat.


Urlop wychowawczy

Urlop ten jest udzielany pracownikowi w celu sprawowania opieki nad małym dzieckiem, przy czym opieka ta nie może być sprawowana dłużej niż do ukończenia przez dziecko 6. roku życia (chyba że dziecko z powodu niepełnosprawności wymaga dłuższej opieki – w takim przypadku do ukończenia przez dziecko 18. roku życia).

Ulop wychowawczy może zostać udzielony dopiero po przepracowaniu minimum 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym (z tym że wlicza się do tego okresu poprzednie okresy zatrudnienia).

Wymiar urlopu wychowawczego wynosi do 3 lat, przy czym jeden z rodziców ma prawo do skorzystania z maksymalnie 35 miesięcy – drugi rodzic powinien wykorzystać co najmniej 1 miesiąc. Należy dodatkowo podkreślić, że urlop ten może zostać udzielony w częściach (nie więcej niż w pięciu).


Urlop na poszukiwanie pracy

Zgodnie z art. 37 Kodeksu pracy, gdy pracodawca wypowie umowę o pracę, zachowując przy tym co najmniej dwutygodniowy okres wypowiedzenia, to pracownikowi przysługuje płatne zwolnienie na poszukiwanie pracy. Jego wymiar zależny jest od długości okresu wypowiedzenie. Jeśli trwa ono:

  • 2 tygodnie lub 1 miesiąc – przysługują 2 dni robocze,

  • 3 miesiące – przysługują 3 dni robocze.


Urlop szkoleniowy

Tego typu urlop przysługuje pracownikowi, który podnosi swoje kwalifikacje zawodowe z własnej inicjatywy za zgodą pracodawcy lub z inicjatywy pracodawcy. Może być udzielony w wymiarze:

  • 6 dni dla pracownika przygotowującego się do egzaminu eksternistycznego, maturalnego oraz potwierdzającego kwalifikacje zawodowe,

  • 21 dni na napisanie pracy dyplomowej oraz przygotowanie się i przystąpienie do egzaminu dyplomowego.

W okresie urlopu szkoleniowego pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Strony – pracownik i pracodawca w umowie lub w porozumieniu określają dokładne warunki takiego urlopu. Dni wykorzystane na urlop szkoleniowy nie pomniejszają urlopu wypoczynkowego, ponieważ urlop szkoleniowy jest od niego niezależny.

 

 

 

 

Wnioski o urlopy różnego rodzaju znajdą Panstwo na: http://biuro-batax.pl/strefa-klienta/druki-do-pobrania/  w sekcji Druki – kadry/płace/ZUS

 

 

Biuro Rachunkowe BATAX Barbara Kątnik - Dąbrowa Górnicza

Kasa fiskalna w firmie – najważniejsze informacje

Którzy przedsębiorcy powinni posiadać kasę fisklaną? Kto jest zwolniony z jej posuadania? Jak można wprowadzić kasę fiskalną i jak ją zarejestrować? Kiedy można skorzystać z ulgi na zakup kasy?

Obowiązek posiadania kasy rejestrującej wynka z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Obejmuje on każdego przedsiębiorcę dokonującego sprzedaży na rzecz osób fizycznych nbieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych – bez względu na to, czy jest czynnym podatnikiem VAT czy podlega zwolnieniu.

 

 

Bezwzględny obowiązek posiadania kasy fiskalnej

Rozporządzenia w sprawie zwolnień z kas rejestrujących z dnia 16.12.2016 roku wskazuje rodzaje działalności gospodarczej, które w chwili dokonywania pierwszej sprzedaży na rzecz osób prywatnych lub rolników ryczałtowych są zobowiązane do posiadania kasy fiskalnej – zgodnie z par.4 rozporządzenia:

1) Są to dostawy:

  1. gazu płynnego,

  2. części do silników (PKWiU 28.11.4),

  3. silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),

  4. nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),

  5. przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),

  6. części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),

  7. części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),

  8. silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),

  9. sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),

  10. sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),

  11. wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

  12. zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,

  13. wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,

  14. wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

  15. perfum i wód toaletowych (PKWiU 20.42.11.0), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów

 z wyjątkiem dostawy, o której mowa w lit. b-l, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 36 załącznika do rozporządzenia.

2) Świadczenie usług:

  1. przewozów pasażerskich w komunikacji samochodowej, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,

  2. przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,

  3. naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),

  4. w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,

  5. w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,

  6. w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,

  7. prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,

  8. doradztwa podatkowego,

  9. związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:

    • – świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz

    • – usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),

  10. fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych.

Należy jednak podkreślić, że pkt. 2 nie stosuje się do świadczenia usług:

  • zgodnie z warunkami określonymi w poz. 36 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy;

  • o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f−h, jeżeli świadczenie tych usług zgodnie z warunkami określonymi w poz. 39 załącznika do rozporządzenia ma miejsce wyłącznie przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, lub których rezultat jest przekazywany wyłącznie przy wykorzystaniu tych środków;

  • o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 51 załącznika do rozporządzenia;

  • o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. i, na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 46 załącznika do rozporządzenia.


Zwolnienie z posiadania kasy

Najważniejsze grupy zwolnień :

  1. zwolnienie ze względu na limit obrotów – 20.000 zł

Niektórzy z przedsiębiorców, mimo prowadzenia sprzedaży na rzecz osób prywatnych, mogą korzystać ze zwolnienia z kasy fiskalnej ze względu na nieprzekroczony limit obrotów. Z obowiązku posiadania kasy fiskalnej zwolnieni SA podatnicy, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł. W przypadku rozpoczęcia działalności w trakcie roku limit ustala się w sposób proporcjonalny.

Zwolnienie to nie dotyczy sytuacji opisanych w punkcie „Bezwzględny obowiązek posiadania kasy fiskalnej”

 

  1. zwolnienie dla sprzedaży wysyłkowej

Jeżeli sprzedaż wysyłkowa na rzecz osób prywatnych oraz rolników ryczałtowych nie obejmuje towarów określonych w par. 4, przedsiębiorca może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w poz. 38 załącznika do rozporządzenia. Zgodnie z jego treścią zwolnieniu  kasy podlega dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest on członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

 

  1. zwolnienie dla sprzedaży środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Przedsiębiorca, dokonujący sprzedaży środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (o ile składniki te nie zostały wskazane w par. 4 rozporządzenia), nie musi posiadać na tę okoliczność kasy fiskalnej, jeżeli transakcja ta zostanie udokumentowana fakturą.


Amortyzacja kasy fiskalnej

Zakup kasy fiskalnej musi zostać odpowiednio udokumentowany (np. fakturą), aby mógł stanowić koszt uzyskania przychodu. Dokument ten stanowi podstawę księgowania. Sposób ewidencji faktury za zakup kasy rejestrującej zależy od jej wartości początkowej:

  • jeżeli wartość początkowa kasy fiskalnej nie przekracza kwoty 3.500 zł (netto – czynni podatnicy VAT, brutto – podmioty zwolnione z VAT), przedsiębiorca może zastosować dwa rozwiązania – ująć wydatek bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów lub wprowadzić do ewidencji środków trwałych i poddać jednorazowej amortyzacji;

  • jeżeli wartość początkowa kasy fiskalnej przekracza kwotę 3.500 zł (netto – czynni podatnicy VAT, brutto – podmioty zwolnione z VAT), podatnik jest zobligowany wprowadzić ją do ewidencji środków trwałych i amortyzować w czasie.


Zgłoszenie kasy fiskalnej

Zgłoszenie kasy fiskalnej składa się z kilku etapów:

  • etap I – zawiadomienie US o liczbie i miejscu używania kas

Jeszcze przed rozpoczęciem ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy fiskalnej przedsiębiorca powinien złożyć odpowiednie zgłoszenie do naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Pismo takie służy do określenia całkowitej liczby kas, które będą wykorzystywane w przedsiębiorstwie, oraz do wskazania miejsc – adresów – instalacji sprzętu.

  • etap II – fiskalizacja kasy

Fiskalizacja kasy jest niezbędna do rozpoczęcia wykorzystywania urządzenia w działalności. Jest to czynność jednorazowa, służąca zsynchronizowaniu pracy modułu fiskalnego z pamięcią fiskalną kasy, a zakończona wydrukowaniem dobowego raportu fiskalnego. Proces ten należy przeprowadzić w takim terminie, aby w momencie utraty prawa do zwolnienia móc korzystać z urządzenia.  Fiskalizacji należy dokonywać w obecności serwisanta, który w przyszłości będzie odpowiedzialny za obsługę przedsiębiorcy. Taki fachowiec musi być wybrany z serwisu, za który jest odpowiedzialny krajowy producent kas albo importer lub też z innego serwisu, ale posiadającego autoryzację wspomnianego producenta lub importera. Po dokonaniu fiskalizacji zarówno przedsiębiorca, jak i serwisant są zobowiązania do dokonania zgłoszenia do urzędu skarbowego w terminie 7 dn

  • etap III – zgłoszenie kasy do US

Po fiskalizacji podatnik powinien ponownie skontaktować się z urzędem skarbowym w celu otrzymania numeru ewidencyjnego urządzenia. Zgłoszenie takie powinno nastąpić nie później niż w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji.

W tym samym terminie odpowiedniego zgłoszenia kasy fiskalnej do urzędu dokonuje serwisant, instalujący kasę. Po otrzymaniu odpowiednich dokumentów, naczelnik urzędu skarbowego nadaje kasie numer ewidencyjny. Jest to numer indywidualny, dotyczący wyłącznie jednego urządzenia i odpowiadającej mu książki kasy. Podatnik jest zobowiązany do umieszczenia go w sposób trwały na kasie.

Tylko przestrzeganie powyższych terminów i zasad instalowania kas fiskalnych uprawnia podatnika do skorzystania z ulgi na zakup kas.


Zwrot wydatków na zakup kasy

Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Aby skorzystać ze zwrotu wydatków na zakup kasy fiskalnej, przedsiębiorcy muszą spełnić warunki, które zostały określone w rozporządzeniu w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących:

  • podatnicy zobowiązani są do pisemnego zgłoszenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w którym określona będzie liczba kas rejestrujących oraz adres ich użytkowania,

  • rozpoczęcie ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej nastąpi nie później niż w obowiązujących przedsiębiorcę terminach,

  • posiadanie dokumentu potwierdzającego zapłatę całej kwoty za kasę rejestrującą

Przedsiębiorcy, którzy zamierzają korzystać z kilku kas fiskalnych, nie mają obowiązku składania oddzielnych pism do urzędu skarbowego. Na jednym formularzu zgłoszeniowym wystarczy podać liczbę kas. Ważne jest natomiast, aby dokonać tego przed rozpoczęciem ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

 

Status podatnika a zwrot wydatków na zakup kasy fiskalnej

  1. Czynny podatnik VAT – zwrot na zakup kasy rejestrującej ujmowany jest w deklaracji VAT za bieżący okres rozliczeniowy (miesiąc lub kwartał), w którym nastąpiło ewidencjonowanie sprzedaży za pomocą kasy. Przepisy nie zabraniają rozliczenia w późniejszym czasie.

Jeżeli przedsiębiorca świadczy usługi taksówkarskie oraz rozlicza się w formie ryczałtu (3%), zwrotu wydatków na zakup kasy fiskalnej może ubiegać się jedynie do wysokości kwoty, jaka podlegałaby wpłacie do US.

  1. Przedsiębiorcy zwolnieni z VAT – aby ubiegać się o zwrot wydatków na zakup kasy rejestrującej, muszą złożyć wniosek, w którym zawarte będzie: imię i nazwisko lub nazwa przedsiębiorcy, adres, NIP.

Do pisma należy również dołączyć załączniki:

  • zawierające dane serwisu, który dokonał fiskalizacji kasy,

  • dokument potwierdzający zakup kasy oraz wpłatę całej sumy,

  • numer rachunku, na który ma zostać przelana kwota zwrotu za zakup kasy fiskalnej.

Jeśli podatnik wykonuje usługi taksówkarskie, wniosek powinien dodatkowo zawierać numer licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką i numer rejestracyjny i boczny taksówki, w której zainstalowano kasę rejestrującą oraz załącznik zawierający fotokopię świadectwa przeprowadzonej legalizacji ponownej taksometru współpracującego z kasą oraz zintegrowanego w jednej obudowie z kasą rejestrującą.

 

 

 

Wnioski potrzbne do rejestracji kasy fisklanej i wnioseki o zwrot wydatków na jej zakup znajdują się na naszej stronie: http://biuro-batax.pl/strefa-klienta/druki-do-pobrania/ – Druki – inne

 

 

Biuro Rachunkowe BATAX Barbara Kątnik - Dąbrowa Górnicza